อู้ไปนานครับ รอบนี้มาเปลี่ยนบรรยากาศเป็นอาหารไทยๆกันบ้าง

ล่าสุดมีเพื่อนแชร์ร้านอาหารของเพื่อนที่เพิ่งเปิดแถวๆนี้ อยู่ตรงข้ามแดนเนรมิตร ชื่อร้านว่า ส้มตำเนรมิตร ร้านเค้าเปิดวันนี้ ใครไปวันนี้ลด 10% ตลอดชีพ เลยไปโดนมาซักหน่อยครับ แล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ^^ อาหารที่นี่อร่อยแล้วที่สำคัญไม่แพงครับ

ตำเนรมิตร ใส่หมูยอทอด แล้วก็กุ้ง ใส่เม็ดมะม่วงแทนถั่วลิสง

อร่อยครับ เครื่องเยอะมาก

ตำปูปลาร้านัวๆ

น้ำตกหมู(ไม่ใช่ของโต๊ะผมนะครับ พอดีเสิร์ฟมาผิดแต่ได้ถ่ายรูปไว้)

ข้าวผัดรวมมิตรจานใหญ่

หนักเครื่องมากชิ้นโตสุดๆ

ลาบทอด

ถุงทองกุ้ง ร้านแถมให้ครับ

ไก่ล่องแก่ง มันก็คือปีกกลางไก่ปรุงรสเปรี้ยวหวานครับ

ลาบปลาแซลมอน คือเอาปลาแซลมอนทั้งชิ้นมาทอดราดน้ำลาบลงไปครับ หันไปแป๊บเดียวหมดจานแล้ว

คอหมูย่าง ย่างอร่อยครับ ให้เยอะด้วยสะใจมาก

หมูบ้านผีสิง ใส่เครื่องอะไรจำไม่ได้แล้ว แต่อร่อยมากครับ ต้องโดน

จำชื่อเมนูไม่ได้ครับ เป็นปูนิ่มทำอะไรซักอย่าง อร่อยครับ

ใส่ให้ชิ้นเป้งๆ เยอะมาก

ที่โดนใจมากคือราคาอาหารถูกและให้เยอะมากครับ ทั้งหมดที่กินไป 800 กว่าบาท ลด 10% เนื่องจากมาวันเปิดร้าน เหลือ 722 บาทเท่านั้น!!!

แผนที่ร้านครับ เผื่อมีคนอยากโดนบ้าง 

ร้าน HONMONO SUSHI เป็นร้านซูชิที่มีหลายสาขาครับ โดยสาขาแรกนั้นอยู่ที่ซอยทองหล่อ ส่วนที่ไปกินมานี่เป็นสาขา ปาร์คเลน เอกมัยครับ

ทางเข้าหน้าร้านครับ

มาคนเดียวก็นั่งที่เคาเตอร์โลด

ขอบอกว่าชอบที่นี่มากๆ เค้าแนะนำทุกอย่างให้หมด มีปลาตามฤดูกาลด้วย แล้วถ้าอยากกินอะไรแปลกๆสามารถโทรสั่งออเดอร์ไว้ล่วงหน้าได้เค้าจะส่งมาให้จากญี่ปุ่นเลย

อาหารเรียกน้ำย่อย มีสลัดผัก

แล้วก็มีของกินเล่น

ชิ้นแรกฮิราเมะ

ต่อด้วยคัมปาจิ

คินเมะได

มีโปะหอยเม่นให้ด้วย หอยเม่นถือว่าสดนะครับ รสชาติมีความหวาน แต่ก็ยังมีกลิ่นคาวนิดๆอยู่

แซลมอน ชิ้นใหญ่มากกกกก (100.-)

จูโทโร่ สดมากครับ หวานละลายในปากเลย ชิ้นใหญ่มากจริงๆ จนต้องบั้งแบบในรูป เพราะหนามาก อย่างในรูปผมกินคำใหญ่ๆต้อง 2 คำถึงจะอยู่ (350.-)

ตบท้ายด้วยโอโทโร่ สดจริงๆ แล้วก็ชิ้นใหญ่มาก ใหญ่กว่าตอนที่กินที่ญี่ปุ่นอีกครับ หวานมันมากจริงๆ (400.-)

เนื้อสีสวยมาก

ตบท้ายด้วยไอศครีมโมจิ (120.-)

มีของแถมปิดท้ายคือเมลอนญี่ปุ่นครับ (0.-)

พอกินเสร็จเชฟเพิ่งโชว์ไอนี่ให้ดู บอกว่าทางญี่ปุ่นเพิ่งส่งมาให้ลอง (ไว้จะมาลองครับ)

ที่นี่ประทับใจอย่างนึงคือบอกเค้าว่าก่อนที่จะได้จูโทโร่ ขอมากุโร่เนื้อแดง (อากามิ) ก่อน 1 คำ เชฟบอกว่า วันนี้ไม่แนะนำอากามิ เพราะไม่ค่อยสดเท่าไหร่ ซื้อใจเลยครับ  

หลังจากที่ติดค้างร้านราเม็งแชมเปี้ยนที่อารีน่า10 ว่าจะลงให้ครบแล้ว ขอแก้ตัวโดยการลงรวดเดียว 4 ร้านที่เหลือเลยนะครับ ^^”

ต่อมาที่ร้าน “คิบิ” ครับ จุดขายคือราเม็งซุปไก่ที่มีความเข้มข้นของคอลลาเจนมาก!!??

หน้าร้านครับ

ชามนี้ก็คือจุดขายของเค้า  ไพตันสเปเชี่ยล (เพิ่มไข่กับ ไก่ย่าง)

ไก่ย่างอร่อยมากครับ

ไข่มีการปรุงรสด้วย จะมีรสเค็มๆ

ชาชู นุ่มๆ และมันมาก

เส้นจะใช้ขนาดกลางครับ

น้ำซุปนี่ล่ะครับที่เป็นจุดขาย เห็นใสแบบนี้น้ำข้นมากๆๆๆ แล้วก็ออกมันมากตามรูปเลย แต่รสเข้มมาก

ส่วนอีกเมนูที่เป็นจุดขายของร้านก็คือ โตเกียวสเปเชี่ยล(เพิ่มไข่กับไก่ย่าง) ซึ่งก็คือ โชยุราเม็งนี่เอง

เพิ่มไข่เหมือนชามเมื่อกี้ครับ

ไก่ย่างอร่อยจริงๆ ถ้ามากินไม่อยากเสียเที่ยวก็ต้องเพิ่มครับ

ชาชูเหมือนชามเมื่อกี้ครับ

เส้นเป็นแบบกลางเหมือนกันครับ

ส่วนตัวซุปนั้นไม่ข้นเหมือนซุปไก่ เป็นซุปโชยุแบบโตเกียว ซึ่งจะหนักเค็มมาก (คนโตเกียวชอบกินเค็มๆ) ผมว่าสำหรับเราๆค่อนข้างเค็มเกินไปเหมือนกัน

ภาพรวมของร้านนี้ ถ้าใครชอบของมันๆรสเข้มข้น ก็น่าลองไพตันสเปเชี่ยลครับ  

.

.

.

อันนี้เป็นร้านข้างๆ นั่นก็คือร้าน “โกคุมิโสะ” เป็นการรวมตัวของซุปกระดูกหมูของร้านเซกายะ กับมิโสะของร้านคินยะ จากเมืองนากาโนะ

หน้าร้านครับ

ชามแรก ชามนี้เป็นจุดขายของร้าน โกะมิโสะราเม็ง

ชามนี้ได้รับรสอร่อยของมิโสะได้เต็มที่ครับ

เส้นของร้านนี้จะเป็นเส้นแบบใหญ่ครับ เหมาะกับน้ำซุปของร้านมาก

ชาชูของร้านนี้จะเป็นแบบชิ้นเดียวใหญ่ๆเลย

อีกชามครับ โกะมิโสะ ทันทันเมน ความแตกต่างของชามนี้คือ จะเพิ่มรสเผ็ดเข้ามา

หน้าตาดีทีเดียว

น้ำซุปชามนี้จะเผ็ดนิดๆ

สำหรับร้านนี้เอกลักษณ์อยู่ที่มิโสะกับน้ำซุปกระดูกหมู รสชาติเข้มข้น ใครชอบรสของมิโสะก็จัดเลย  

.

.

.

.

ต่ออีกร้านโลด ทสึจิตะ ร้านนี้เป็นร้านที่มีจุดขายที่น้ำซุปครับ

จำชื่อราเม็งไม่ได้เลย กินมาหลายเดือนแล้ว ไม่ได้จดด้วยครับ   ไว้เดี๋ยวไปกินใหม่แล้วมา edit อีกทีแล้วกัน

ชามนี้เป็นแบบแยกเส้นครับ ซุปแบบแยกเส้นจะมีความเข้มข้นมาก

ส่วนชามนี้เป็นแบบ ทัมตันเม็ง เป็นแบบเผ็ดครับ

ชามนี้เป็นแบบเบสิคสำหรับคนอยากลิ้มรสแบบธรรมดาครับ

ของกินเล่นที่เป็นจุดขายของร้านครับ เป็นไก่ทอดคั่วกับพริก!!! ไก่น้อยพริกเยอะครับ  

สำหรับร้านนี้ ผมว่าโอเคเลยนะ หลักๆคือใครอยากกินราเม็งซุปเข้มข้นอร่อยๆ ไม่มันเลี่ยนมาก แนะนำร้านนี้เลย  

.

.

.

ร้านสุดท้ายของ ราเม็งอารีน่าแล้ว ร้านโชะได เคสุเกะ

ร้านนี้มีเอกลักษณ์คือ “ซุปดำ” ครับ

ชามนี้ที่เป็นจุดขายของร้านครับ โทงโทโร ชาชู คุโระ คิวามิ

วิธีการกิน โทงโทโร ชาชูครับ สรุปความได้ว่ากินหมดให้สั่งข้าวมาใส่กิน

ซุปที่ดำนี่ได้มาจากมิโสะและถ่านไม้ครับ

เส้นเป็นขนาดกลางแบบหยัก

ซุปดำจินตนาการไว้ว่าเค็มมาก แต่ก็ไม่เค็มเท่าที่คิดครับ แต่หลักๆคือมันมาก

อีกชามที่สั่งมากินต่อเลยคือ ชิโอะราเม็ง หรือราเม็งรสเกลือ

เป็นราเม็งแบบธรรมดาครับ รสชาติหลักจะเป็นรสเค็มของเกลือ คิดว่าหลายๆคนคงไม่ชอบ

เส้นจะใช้แบบเส้นเล็กครับ

สำหรับร้านนี้สำหรับคนที่อยากลองราเม็งที่มีเอกลักษณ์หากินยากมากกว่าครับ

.

.

สำหรับร้านราเม็งในอารีน่า10 ผมว่ามีความเข้มข้นแบบราเม็งที่ญี่ปุ่นจริงๆ หลายคนอาจจะไม่ถูกปาก เพราะด้วยรสชาติที่เข้มข้นเกินไป(เค็ม) และมันเลี่ยน ดังนั้นใครอยากจะมาลองอยากให้ทำใจในจุดนี้ก่อนมากินนะครับ^^

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 4

วันนี้ไม่ได้อยู่ในซัปโปโรครับ วันนี้ออกมาลุยที่โอตารุ ก่อนหน้านี้ได้อ่านการ์ตูนและดูรายการโกโกริโกะ(Reference แต่ล่ะอย่างน่าเชื่อถือทั้งนั้น) ก็ได้ข้อมูลมาว่าที่นี่อาหารทะเลสุดยอดไปเลย  

นั่งรถไฟมาได้ 40 นาทีจากซัปโปโรก็มาถึงโอตารุ มาถึงก็สัมผัสได้ว่า บ้านนอกมาก  

จากนั้นก็ตรงรี่ไปที่ตลาดซันคากุอิจิบะ ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับสถานีเลย

มาถึงก็จัดข้าวเช้าชุดใหญ่ที่ร้านนี้ ร้านนี้จะไม่มีวัตถุดิบที่ครัวเลย ลูกค้าอยากกินอะไรเค้าก็ไปเอาของสดจากตลาดมาทำให้กินกันสดๆเลย ได้ใจไปเต็มๆ

เริ่มจากโดปหอยนางรมก่อน หอยนางรมตัวนี้ใหญ่เท่าตะเกียบเลย (ตัวใหญ่ตัวล่ะ 400เยน)

จากนั้นก็มาพระเอกของมื้อนี้ ประทับใจมากสุดๆ เป็นอาหารแนะนำของที่นี่เลย (1 ชาม 2500เยน)

หอยอาวาบิ (เป๋าฮื้อ)

ไข่ปลาแซลมอน

หอยโฮตาเตะ แล้วก็แซลมอน (อร่อยมาก)

กุ้งโบตั๋น แล้วก็ไข่กุ้ง ไข่กุ้งนี่อร่อยมากมันจะติดกันเป็นพวกกัดทีเดียวกรุบๆเลย

ปลาหมึกสดๆ ของสดๆนี่ดีจริงๆ ไม่เหนียว ไม่คาว เคี้ยวกรุบๆเลย

กั้ง และขาปูทาระบะอีก 3 ขา

แล้วก็ไข่หอยเม่น เมื่อวานว่าอร่อยแล้ววันนี้ยิ่งอร่อยเข้าไปใหญ่

เปิดดูตัวเต็มๆของกุ้งโบตั๋น มารู้ทีหลังว่ากุ้งบ้านี่แพงมาก (โลล่ะเกือบแปดพันบาทไทย)

แล้วก็สั่งของแปลกมาลอง ซาซิมิปลาบิน (1300เยน) เนื้อมันจะแน่นๆ อร่อยดีครับ

หลังจากอิ่มหนำกับอาหารทะเลสดๆแล้ว เดินมาซัก 20 นาทีก็มาที่ร้านของหวานที่อยู่ในย่านการค้าที่นี่ (เป็นย่านการค้าที่เงียบเหงามาก)

ร้านไอศครีมพาร่ามิโซโนะ

ของโชว์หน้าร้าน นอกจากไอศครีมแล้วยังมีอาหารอื่นๆอีก

เป็นร้านที่เก่าแก่มาก คนขายก็เป็นป้ากับลุงมึนๆ ผมมานั่งได้สักพักแล้วก็ยังไม่รู้ว่ามีลูกค้ามา  

แล้วก็สั่งบลูฮาวายโฟลต

ไอศครีมที่นี่อร่อยดีครับ คาดหวังได้เลย  

ใกล้ๆนี่ก็มีร้านขายผลไม้ด้วย

ยิ่งเดินไปก็ยิ่งรู้สึกว่านอกเมืองจริงๆ ไม่มีตึกสูงเลย

ที่นี่รู้สึกจะเป็นพิพิธภัณฑ์ธนาคารของญี่ปุ่น แต่ไม่ได้เข้าไปครับ

เดินมาได้สักพักก็ถึงจุดที่มีทัวร์ลง

คนเยอะจนน่าตกใจมาก คนพากันเข้าแถวถ่ายรูป เลยเข้าไปมุงกับเค้าด้วยกะว่าต้องมีอะไรดีๆแน่ๆ

แต่พอถ่ายรูปเสร็จพวกทัวร์ก็ขึ้นรถกลับซะงั้น!!!?? ปล่อยให้ผมงงต่อไป

คือเค้ามาถ่ายรูปกับไอแม่น้ำนี้ครับ

มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ สวยก็ไม่สวย แต่รู้สึกตรงนี้จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวเหมือนเป็นเมืองเก่าอะไรนี่ล่ะ ตั้งแต่ปี 1923 แต่ตอนนี้หิมะหนาเลยไม่ค่อยเห็นอะไร ผ่านไปแล้วกันครับ

ข้างๆแม่น้ำเป็นร้านเบียร์

นี่ก็ร้านเบียร์

เดินไปมาก็เริ่มหลงทางแล้ว แถมหิมะก็ตกหนักด้วย ลื่นก็ลื่น หนาวก็หนาว  ลำบากสุดๆช่วงนี้  

เดินฝ่าหิมะมาได้ราวๆ 30 นาทีก็กลับมาสู่ในแผนที่เดิมของผม

มาถึงจุดมุ่งหมายของการเดินทางในโอตารุนี้แล้ว นั่นก็คือที่นี่ ชื่อยาวหน่อยนะครับ “คิตะอิจิการะสึซังโกวคัง (คิวกิมุระโซวโคะ)”

เข้ามาก็สั่งของกินก่อนเลยที่เคาเตอร์นี้

ข้างในนี้อเมซิ่งสุดๆ บรรยากาศโรแมนติกอย่างเทพ เกินหาคำบรรยายมาให้ได้ครับ เพราะของจริงสวยกว่าในรูปเยอะ

ข้างนอกหิมะตกหนาวๆ ข้างในอากาศอุ่นๆ กับบรรยากาศใต้ไฟจากตะเกียง

จริงๆควรมีคนมานั่งด้วยข้างๆ  แต่ตอนนี้มีแค่ คาราเมลมิลค์ทีถ้วยนี้

กับช็อคโกล่าช็อตเค้ก ชิ้นนี้

แล้วผมก็มาในช่วงจังหวะดีทีเดียว มีการเล่นเปียโนสดตอนนี้พอดี สุขจนน้ำตาใจไหล  

อา……

ข้างๆก็มีร้านของพวกเครื่องแก้ว ที่โอตารุจะมีชื่อเสียงการทำเครื่องแก้วมากครับ

แถวนี้ๆก็มีร้านขายของฝากจำนวนมาก นอกจากเครื่องแก้วแล้วก็มีร้านขายขนมจำนวนมาก

ส่วนร้านนี้เน้นช็อคโกแล็ต (อร่อยมาก)

ร้านเดียวกันแต่อยู่คนล่ะฝั่งถนนครับ

ร้านเดียวกันแต่เน้นขายเค้ก

ร้านขายตุ๊กตาน่ารักดี  

เดินขากลับผ่านหน้าพิพิธภัณฑ์ธนาคาร กลางคืนสวยมากๆ

มาถึงสถานีโอตารุกำลังจะซื้อตั๋วกลับ ก็มาเห็นเค้าจัดเทศการเด็กผู้หญิง ฮินะมาสึริ ที่จะมีขึ้นในวันที่ 3 มีนาของทุกปี

ก่อนกลับแวะมาที่สถานีใกล้ๆก็คือ มินามิโอตารุ ก็มีจัดด้วย แต่อันนี้มาแปลกพี่แกจัดบนขั้นบันไดเลย

แถมมาถึงดันเพิ่งบอกว่า ตอนนี้โอตารุเดินทางฟรี   (มาบอกตอนออก)

มาถึงวิงเบย์ (Wing Bay) เป็นเมืองท่าของที่นี่ จะมีห้างและ OUTLET มากมาย แต่ขอบอกว่าเสียเวลามามาก ไม่ค่อยมีอะไรเลย เพราะที่ซัปโปโรของยังเยอะกว่าอีก   ที่สำคัญผมลงรถไฟมาผิดป้าย ลงมาเร็วไปป้ายนึง กว่าจะรู้ว่าลงผิดก็เดินมาถึงแล้ว  

แต่ไหนๆ ก็มาแล้วก็ขึ้นชิงช้าสวรรค์ที่นี่หน่อยดีกว่า 1คน 600เยน 2-4คน 800เยน  

แต่ก็เอาซักหน่อย ขอบอกว่าเป็นคนเดียวในชิงช้าสวรรค์ทั้งกงล้อเลย !!!! ไม่มีคนสุดๆ อินดี้มากคนไทยคนนี้

และอินดี้มากๆเมื่อมารู้ว่าจริงๆที่ซัปโปโรก็มีชิงช้าสวรรค์เหมือนกัน แต่สูงกว่าและวิวดีกว่าด้วย (แต่ไม่ขึ้นล่ะงอล )

ถึงตอนนี้หิวก็หิว เหนื่อยก็เหนื่อย เลยขอชุดใหญ่ซักชุดแล้วกันก็มาที่ร้านอาหาร เรียวริยะ ฮาจึกิ

มาที่นี่ก็สั่งฟูลคอร์สอาหารญี่ปุ่น (5,000เยน) แล้วก็เพิ่มปลาคินกิยากิ (ไอปลาสีแดงๆแพงๆนั่นล่ะครับ) (6,500เยน)

ออเดิร์ฟมาก่อนเลย

อันนี้เป็นเหมือนยำผักครับ

เป็นปลาทอดราดด้วยน้ำเปรี้ยวๆ เรียกน้ำย่อยได้ดี (ไม่ต้องเรียกแล้วคร๊าปปป หิวสุดๆเลย)

อันนี้เหมือนเป็นแป้งอะไรซักอย่าง ถามเชฟแล้วก็จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร

อันนี้เป็นโกโบครับ

เครื่องดื่มก็จัด จิงเจอร์เอลุ (น้ำขิงผสมโซดา) มาแก้วนึง โดนๆๆ (400เยน)

ต่อด้วยซาซิมิรวม

ปลาอะไรไม่รู้ถามเค้าแล้วก็ชื่อแปลกๆจำไม่ได้ แต่อร่อยดีเนื้อแน่นครับ  

สึเคะปลาอาจิ

มากุโร่เนื้อแดง กับกุ้ง

ปลาฮาตะฮาตะ ตากแห้ง

มาถึงของเด็ดที่สั่งเพิ่ม คินกิยากิ

ชอบมากๆ เนื้ออร่อยสุดๆ ตัวนี้เนื้อเยอะกว่าร้านก่อน (แต่ก็แพงกว่าเกือบเท่าตัว)

ชิราโกะ มันคือน้ำเชื้อของปลาฟุกุครับ คนญี่ปุ่นชอบกินมาก ผมเพิ่งได้ลอง ขอบอกว่าอร่อยมากระดับ 5 ดาวเลย   ติดใจมาก

ต่อด้วยข้าวหน้าไข่ปลาแซลมอน

กินกี่รอบก็ไม่มีเบื่อ

ทางร้านก็เอาน้ำที่เหลือจากคินกิยากิมาให้ราดกับข้าวด้วย

คลุกแล้วก็จัดเลย อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

จบก็ซดซุปร้อนๆ

ของหวานจะเป็นมูสชี้สอะไรซักอย่าง อร่อยดีครับ

อันนี้เค้าแถมให้ เพราะบอกว่าเป็นคนไทยมาตลุยกินที่นี่ เค้าถูกใจมาก

มื้อนี้หนักมากๆ 5,000 + 6,500 + (400×2) = 12,300 เยน แต่คุยถูกคือเค้าลดให้เหลือ 10,500 เยน (แพงไอปลาคินกินี่ล่ะ)

.

.

.

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 5

.
วันนี้ตื่นสายๆ เนื่องจากเมื่อวานเหนื่อยมาก

เช้านี้นึกว่าหิมะจะละลายหมดแล้วที่ไหนได้ตกเพิ่มขึ้นมาซะงั้น แต่ทั้งเมืองกลายเป็นสีขาวหมด สวยงามมาก

แม่น้ำก็มีแต่หิมะ ลงไปท่าทางจะหนาว

ใครจอดจักรยานไว้ก็รับผลได้เลยครับ

วันนี้ชักเบื่ออาหารญี่ปุ่น เปิดหนังสือแนะนำดูอยากกินอาหารฝรั่งเศสมาก มาเล็งร้านนี้ไว้ ร้าน ICHIRO แต่อยู่ไกลมากแทบไม่มีอะไรบอกในแผนที่เลย ขึ้นจากรถไฟใต้ดินแล้วก็เดินมาอีก 30 นาทีลำบากสุดๆ

ร้านนี้เป็นร้านอาหารฝรั่งเศสเล็กๆ สไตล์โฮมเมด

ตอนแรกที่มามีแค่โต๊ะเดียวเอง แต่ว่าพอมานั่งได้แป๊บนึงคนเต็มร้านเลย

ร้านอาหารฝรั่งเศสที่นี่จะมีตะเกียบด้วย

ตอนแรกอยากกินเนื้อแกะย่างมาก แต่ว่าไม่มีซะนี่ ไม่เป็นไร ถ้าร้านอร่อยอะไรมันก็ต้องอร่อย

ก็เลยจัดคอร์สอาหารกลางวันมา (จำราคาไม่ได้ประมาณ 2,300เยน)

จานสลัดมาแล้วครับ จำชื่อไม่ได้ ไม่ได้จดมาด้วยสิ

เป็นปลาทอดแล้วก็น้ำราดเป็นน้ำส้มสายชู อร่อยมากครับ  

ผักก็สดมาก อร่อยจริงจังเลย

เสริฟขนมปังแล้ว

ครีมซุปแบบเย็น อร่อยโพดๆ 

ขนมปังกรอบก็ได้สัมผัสกรุบๆ  

จานหลักมาแล้วครับ เป็นเนื้อตุ๋นกับผักย่าง

เนื้อนุ่มมากกกกก ผักก็อร่อยสุดๆ

ของหวานเป็นมูสช็อกโกแล็ต

ความสุขอยู่ตรงนี้เอง

กินเสร็จก็ดื่มชาซักแก้ว

ตอนขากลับก็เจอตึกนึงประทับใจมาก ตีกปาจิงโกะ!!! ออกแบบมาเป็นรูปปาจิงโกะเลย

พอกินอาหารฝรั่งเศสแล้วก็อยากกินอาหารญี่ปุ่นอีก ที่ใกล้ๆกันนี้(จริงๆไม่ใกล้เท่าไหร่) ก็มีตลาดใหญ่ของซัปโปโรแถวนี้ นั่นคือ ซัปโปโรโจวไคอิจิบะ

ปูเยอะกว่าวันก่อนอีก

ผักสดๆก็มี

เมลอนนนนนนนน (แพงแสรดดดดดดดด)

เค้ามีหั่นแยกขายด้วยชิ้นล่ะ 100 เยน เลยจัดมาลอง 2 ชิ้น ชุ่มช่ำมาก หวานสุดๆ  

อ้ามมมมมมมม

ไอปลาคินกิที่ว่าแพงๆ ตัวนี้สดๆ 6,800 เยน

หอยที่ตลาดนี้ใหญ่จริง สดจริง แพงจริง

หอยอาวาบิ(เป๋าฮื้อ) ตัวล่ะ 1,800 เยน กุ้งโบตั๋น 3ขีด 4,800 เยน (คิดเป็นกิโลประมาณ 7,900 บาทไทย  )

บ้านเมืองมีปูจริงๆ

มาตลาดก็ต้องมาร้านอาหารแถวๆตลาด เลยมาแวะที่ร้านนี้ ไทเรียวซุชิ วาคาโคมะ

อยากกินอุนิด้งมากขอจัดซักหน่อย (2,300เยน)

อาวาบิยากิ (เป๋าฮื้อย่าง) (3,000เยน)

ขอจัดซูชิซักหน่อย

จิวโทโร่ (400เยน)

ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะ ปลานิชิน (200เยน)

สุไวคานิมากิ (150เยน)

โทโร่แซลมอน (200เยน) อันนี้เชฟเค้าแถมไข่ปลามาให้ตกแต่งจะได้ถ่ายรูปสวยงาม

จากนั้นเชฟก็แถม อิคุระกุงกังมากิ (ไข่ปลาแซลมอน) ให้ 1 อันเผลอกินจนลืมถ่าย แล้วก็แอปเปิ้ลอีก 3 ชิ้น

หลังจากนั้นก็กลับมาที่ตัวเมืองเดินเล่นที่สถานีซัปโปโร ว่าจะกลับไปหาอะไรกินแถวๆสึสึกิโนะ หน่อยปรากฎหว่าหิมะตกหนักมากๆ ก็เลยเดินๆอยู่ที่ห้างแถวสถานีอยู่นานเลยตัดสินใจ….

จัดหนักกินอาหารฝรั่งเศสร้านนี้ Mikuni Sapporo อยู่ชั้น 9 ของ Stella Place ที่สถานีซัปโปโร

แค่ทางเข้าก็หรูหราแล้ว ที่ชั้นนี้จะมีร้านอาหารร้านนี้ร้านเดียว

บรรยากาศในร้านหรูหรามาก ข้างนอกก็หิมะตก โรแมนติกเป็นที่สุด

พร้อมรบ

และแล้วก็สั่ง คอร์สดินเนอร์ ROSSINI ไป (9,800เยน)

โต๊ะข้างๆก็มีเซอไพส์วันเกิด

ตอนที่อาหารมาจะมีเฮียคนสูงๆหัวเกรียนคนนี้คอยอธิบายอาหารก่อนที่จะกินด้วย ฟังไม่ค่อยทันหรอกแต่สนุกดี  

ขนาดโคมไฟเฮียแกยังอธิบายเลย ว่าทำมาจากไหน อะไรยังไง

ออเดิร์ฟมาแล้ว

ขนมปังอร่อยดี  

ทาร์ตชีสเบคอน เอามายั่วพยาธิ

ซุปมาแว้วว ดูๆไปเหมือนชานมเลย

ดูใกล้ๆก็เหมือนชานมมีฟอง

แต่มันคือ ซุปกุ้งโอมาลจากแคนนาดา กับ ปูขน น้ำซุปมีนี่มีแต่รสชาติเข้มข้นของปูกับกุ้งเต็มที่ อร่อยสุดๆ เอาใจไปเลย 

จานหลักมาแล้ว

“เนื้อบิเอ”(びえい牛) ส่วนฟิเล่ จากฟาร์มชิโยดะ ของฮอกไกโด (http://www.f-chiyoda.com/bieiushi.files/bieiushi.html) ย่างแบบมิเดียมแรร์ ด้านบนเป็นฟัวกรา แล้วก็โรยด้วยเห็นทรัฟเฟิลฝานบางๆ

ย่างได้ดีมากๆๆ ผิวกรอบเนื้อนุ่มมมมม  

ฟัวกราละลายยเลยยยยย

เห็ดทรัฟเฟิลก็หอมมากๆ มีความสุขสุดๆ 

มันคือศิลปะ

จบความสุขจากจานหลักแล้วก็ต่อด้วยชีสสด ภารกิจคือจงเลือกชีสมากิน 5 อย่างจากในนี้

เลยถามเค้าว่ามีอันไหนแนะนำ เพราะไม่ได้มีความรู้เรื่องชีสเลย เค้าเลยแนะนำชีสของฮอกไกโดมา 3 อย่าง แล้วก็ชีสจากฝรั่งเศสมา 2 อย่าง

ว่ากันตรงๆไม่ค่อยเก็ตความอร่อยซักเท่าไหร่ คงต้องกินกับไวน์ อย่างชีสของฮอกไกโดจะออกมันๆ หอมนม แต่ชีสจากฝรั่งเศสกลิ่นจะแรงมากๆ อย่างอันสีดำๆนี่ออกรสเผ็ดด้วย

มาต่อด้วยของหวานครับ

ออเร้นจ์ บรามันเจ

ที่เห็นฟองๆนั่นมีรสชาติส้มด้วยนะครับ อร่อยดี

แล้วก็ต่อด้วย ไอศครีมกับมูสไวท์ช็อคโกแล็ต

อันนี้อร่อยจริงจังครับ ชอบมาก 

ตบท้ายด้วยน้ำชาตามระเบียบครับ

พร้อมขนมแกล้มชา

จบมื้อเย็นอย่างมาความสุขเป็นที่สุด

ออกมาหิมะหยุดตกแล้ว ก็เลยเดินเล่นยามค่ำคืนซักหน่อย

หอนาฬิกาตอนกลางคืนสวยงามมาก

istudio ของที่นี่

Mac book Air เบาจริงๆนะจ๊ะ

เดินไปมาก็อยากกินเนื้อเจงกิสข่าน ก็จัดซะก่อนเข้านอน มาเจอร้านที่ปิดดึกพอดี

เตาพร้อม!!!!

น้ำจิ้มพร้อม!!!

สั่งเซต 3 อย่างมา ประกอบด้วย Lambสด Lambหมักซอส และ Lambหมักเกลือ

ย่างงงงงงงงงงงงงงง

Lambสดต้องกะทะแบบหมูกะทะอันนี้

สุกแว้วววว

ถ้าอันที่มีการหมักต้องเตาอันนี้

หม่ำล่ะคร๊าบบบบบบ

การกินเนื้อแกะที่ฮอกไกโดนี่ ทำลายอคติเนื้อแกะที่ผ่านมาของผมหมดเลย เนื้อแกะที่นี่นุ่มอร่อยจริงๆครับ มันน้อยไม่เลี่ยนกินได้เรื่อยๆเลย  

.

.

.

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 6

วันนี้วันสุดท้ายแล้วขอบอกว่าเหนื่อยมากกกกกกก คิดไม่ออกว่าอยากกินอะไร ตอนเช้าเลยวางแผนมาเที่ยวสวนสัตว์ที่นี่ซักหน่อย เพราะสัตว์เมืองหนาวแบบโอเพ่นแอร์หาดูไม่ได้ในบ้านเราอยู่แล้ว

สวนสัตว์ที่ว่าคือ สวนสัตว์มารุยาม่า ต้องผ่านสวนโมริยาม่าก่อน

บ้านคนที่อยู่ตรงสวนเลย ชิวมาก

ชอบสวนที่นี่มากมาเกือบจะกลับแล้วเพิ่งได้บรรยากาศดีๆแบบนี้

ทางเข้าสวน เหมือนประตูวัดเลย

ศาลเจ้าตรงสวน

สวยงาม ชิวโคตรรรรรรรรรรรรร

เดินมามั่วๆไปมา ก็มาเจอศาลาที่มีที่ตักน้ำล้างมือ เห็นว่าล้างเพื่อเป็นศิริมงคล อุณภูมิจะเกือบถึงจุดเยือกแข็งยังมาล้างมือกันอีกเหรอ 

จะมาสวนสัตว์แต่โผล่มาวัดอะไรก็ไม่รู้ ทัวร์จีนลงเพียบเลย

ไหนๆก็มาก็เข้าไปซักหน่อย

เดินออกไปอีกทาง 600 เมตรไปตามถนนใหญ่ก็มาถึงสวนสัตว์จนได้

มาช่วงเช้าๆยังไม่ค่อยมีคนเลย

อยู่แถวๆภูเขาเลย

อา..นกกระเรียนในตำนาน ที่ว่าตกดึกจะเป็นหญิงสาวทอผ้า   สงสัยต้องช่วยออกจากกรงแล้ว!!!

สีชมพู

นกเพนกวิ้นนนนนน

ระยะประชิด

หมีขั้วโลก ในกรงจะเป็นตัวผู้ ด้านนอกจะเป็นตัวเมีย ช่วงนี้เค้าแยกกันอยู่

อีกมุมนึงเค้ากำลังให้อาหาร แล้วก็กำลังอธิบาย

เด็กๆให้ความสนใจมาก (เด็กญี่ปุ่นแค่มองก็อมยิ้มแล้ว)

มะมะมะแมวน้้ำาาาาาาาาา หน้าตาเหมือนการ์ตูนเลย

นกฮูก หน้าตาเป็นขีดๆ เหมือนกราฟฟิคเลย ตัวนี้โดนมาก

แรคคูนสีแดง น่ารักมากขนปุกปุย

ขอบอกว่าดูเพลินมากกกกกก ตื่นตาตื่นใจเหมือนกลับเป็นเด็กอีกครั้ง มานี่แล้วหายเหนื่อยเลย ดูนาฬิกาก็เที่ยงครึ่งแล้ว ไปหาอะไรกินดีกว่า

มื้อนี้อยากกินซุปกะหรี่อีกแล้ว เปิดดูนิตยสารเล่มเดิม ชี้พิกัดที่ร้าน gop โนะ อานากุระ

กว่าจะมาร้านนี้ได้ก็ลำบากเอาเรื่อง เพราะเหนื่อยสุดๆ นั่งรถไฟใต้ดินมาแล้วก็เดินมาอีก 20 นาทีก็ถึง

มาที่ร้านนี้ก็เหลือบเห็นการตกแต่งที่เป็นเอกลักษณ์ก็คือ…..

โอ้วแม่จ้าวว เลยบอกไปว่าผมมาจากประเทศไทย พี่แกตื่นเต้นมาก พี่แกเลยโชว์เครื่องปรุงให้ดูอันได้แก่

-พริกขี้หนู
-น้ำปลา
-กุ้งแห้ง

นี่ตกลงเราได้มากินอาหารไทยที่นี่เหรอเนี่ยยย

แต่ที่ออกมาก็ไม่ได้เป็นแกงไทยอย่างที่คิด เพราะพยายามเลือกแบบที่ห่างจากไทยให้มากที่สุด  

เลือกซุปแกงกะหรี่ไก่ ท็อปปิ้งด้วยเนื้อแกะ   (980+300เยน)

เนื้อไก่น่องใหญ่มาก

กินกับข้าวขาว

รสชาติอร่อยครับ แต่ผมชอบร้านที่ 2 มากกว่า เพราะร้านนี้กินดูก็ได้รสแบบไทยๆอยู่ด้วยครับ คือไม่ได้ไม่ชอบ แต่มันชินรสชาติแล้วเลยไม่แปลกใหม่เท่าไหร่ (จะแปลกใหม่ก็เนื้อแกะนี่ล่ะ ชอบมาก) แต่ร้านนี้คนเยอะที่สุดในบรรดาร้านแกงกะหรี่ที่มากินที่สุด ท่าทางคนญี่ปุ่นจะชอบรสชาติแบบนี้ นอกจากนี้ร้านนี้ยังมี

-ไอติมกะทิ
-แกงใส่กะทิ

กินเสร็จก็นั่งคุยกับเจ้าของร้าน เจ้าของร้านชอบประเทศไทยจริงๆ รักประเทศไทยมาก ชอบอาหารไทย (พูดไปก็อาย ตูหนีประเทศมากินอาหารที่นี่) เมื่อวานเพิ่งตำส้มตำมา แต่ญี่ปุ่นไม่มีมะละกอ เลยใช้แตงกวา เลยแนะนำไปว่าลองใช้พวกแครอท แอปเปิ้ล ดู ท่าทางแกตกใจว่าผลไม้ก็ทำได้เหรอ

อยู่ได้ซักพักก็ขอตัว นี่คือหน้าตาเจ้าของร้านกับแฟนเค้า

จบจากนี้ก็กลับเข้าเมืองไปซื้อของฝาก ขนมนมเนย รู้ตัวอีกทีก็เย็นแล้วจริงๆอยากกินอีก 2 มื้อ แต่ด้วยเวลาต้องทำเวลามาก (ตั้งใจว่าจะต้องเข้านอนก่อน 4 ทุ่ม เพราะต้องตื่นเช้ามาก)

ก็เดินเลือกร้านอยู่ซักพักใหญ่

จะกินปูดีมั้ย

หรือราเม็งดี ในรูปเป็นซอยราเม็งในนี้มีแต่ราเม็งอย่างเดียวเลย

และแล้วก็เลือกร้านนี้ ซึชิโดโกโระ คันโนะ

พร้อมรบ!!!

ที่นี่จะมีโชยุอยู่ 2 ขวด เค้าบอกว่าขวดนึงไว้กินกับ ซาซิมิ อีกขวดไว้กินกับซึชิ โชยุที่กินกับซาซิมิอย่างเดียวนั้นจะมีความเข้มข้นมากกว่า

และแล้วก็จัดชุดซึชิชุดพิเศษ 10คำ (3,990เยน)

เป็นนิงิริ 7 คำ

ซึ่งได้แก่

ปลาอะไรก็ไม่รู้ เชฟดันพยายามพูดเป็นภาษาอังกฤษ เลยยิ่งไม่รู้เรื่องเข้าไปใหญ่ แต่อร่อย  

ปูทาระบะ เนื้อแน่นๆ 

หอยโฮตาเตะ

พระเอกของเครื่องซึชิ โอโทโร่!!!! ขอบอกว่าเป็นโอโทโร่ที่สวยงามที่สุด ตอนที่กินที่ตลาดปลาสึคิจิที่โตเกียวเนื้อยังไม่สวยขนาดนี้เลย แล้วก็อร่อยสมหน้าตาด้วย  

อันนี้ก็ลืมว่าปลาอะไร

แซลมอนนนน เนื้อสวยงามอีกแล้ว อร่อยมากกก

แล้วก็กุ้ง

มีไข่หวานกินแกล้ม

นอกจากนี้ก็ยังมีกุงกังมากิอีก 3 คำ

มันกุ้ง (คือเชฟเค้าเอาหัวกุ้งมาให้ผมถ่ายก่อน ถ่ายเสร็จก็เอามันจากหัวกุ้งตัวนั้นมาทำครับ) เป็นมันกุ้งสดๆเลย อร่อยมากกก

อุนิ จะบอกว่าอุนิที่นี่หวานอร่อยที่สุดในทั้งหมดที่กินมา  

แล้วก็อิคุระ

หมดเซตนี้ ยังรู้สึกไม่สาแก่ใจ ก็จัดเพิ่มอีก

โอโทโร่อร่อยมากกก ขออีกชิ้นนนนนนนนน

อุนิก็ขอเบิ้ลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล

ขอลองหน่อย หอยฮกกิ เป็นหอยที่มีชื่อทางฮอกไกโดมาก แล้วก็ไม่เสียชื่อ อร่อยจริงๆ กรุบๆ หวานๆ  

ชิราโกะ ขอให้เค้าเอามาทำเป็นกุงกังมากิให้หน่อย ยังจดจำความอร่อยยังไม่ลืม แล้วก็อร่อยมากอีกแล้ววว  

แล้วก็ขอตบท้ายด้วยโอโทโร่อีกชิ้น!!!!!! ชิ้นสุดท้ายเชฟใส่วาซาบิด้านบน คงอยากให้ถ่ายรูปสวยๆ  

จบมื้อด้วยความอิ่มเอิบครับ ร้านนี้เป็นร้านซึชิที่อร่อยที่สุดเท่าที่กินมาเลยจริงๆ

อย่างพวกโอโทโร่นี่ เค้าห่อกระดาษเก็บอย่างดีเลย เหมือนอย่างที่พี่โน๊ตพูดไว้ในเดี่ยวเลยครับ เนื้อที่คัดมาสวยมากจริงๆ

ขอบคุณมากครับสำหรับมื้อนี้   (สรุปราคาทั้งหมด 7พันกว่าเยน)

จากนั้นอยากอิ่มเอิบกับบรรยากาศของซัปโปโรก่อนกลับ

ผมเล็งไว้ที่นี่

ที่นี่เป็นเสาทีวี ตรงที่ขึ้นมามีความสูงประมาณ 90เมตร

อา…สวยเกินไปแล้ว

มองลงไปด้านล่าง

ข้างบนนี้ก็มีศาลเจ้า แล้วก็มีคนใส่เงินอธิษฐานจริงๆด้วย

ก่อนกลับ อยากกินของหวานๆอร่อยๆซักมื้อ แต่ว่าร้านของหวานส่วนใหญ่ปิดหมดแล้ว

คิดว่าจะอดแล้วเหลือบไปเห็นร้านนี้ เป็นร้านอิตาเลี่ยนแบบเฟรนไชน์

อาหารที่นี่ถูกเว่อร์ๆ เมื่อเทียบกับค่าครองชีพ เผลอๆถูกกว่าพวกร้านพิซซ่าบ้านเราอีก

ที่สั่งมามี 2 อย่าง

ทีรามิสุ 290เยน!!! แม่จ้าวถูกกว่าบ้านเราอีก แต่ขอโทษครับ อร่อยมากกกกกก อร่อยไม่สมราคาเลย  

แล้วก็ คาตาลาน่า(Catalana) อร่อยปลื้มมากครับ (2ชิ้น 390เยน)

ที่นี่มีวัยรุ่นมากินกันเยอะมากครับ เพราะราคาอาหารถูกมาก แล้วรสชาติก็อร่อยด้วย เอาใจไปเลย

และแล้วก็ปิดฉากภารกิจตลุยกินอาหารที่ฮอกไกโดซะที

เนื่องจากดูรายการอาหารญี่ปุ่น รวมทั้งอ่านการ์ตูณบิ้วได้ที่ เลยทำการวางแผนตลุยกินที่เกาะฮอกไกโด รอบนี้ที่ไปก็อินดี้ไปคนเดียวตลุยเดี่ยวอีกแล้วครับ

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 1

หลังจากเครื่องลงแล้ว เลือกหนังสือที่จะตลุยกินแล้ว เอาของเก็บในโรงแรมแล้ว ดูเวลาก็เกือบๆ 4 โมงเย็นได้ต้องออกไปหาอะไรกินแล้ว

ใกล้ๆโรงแรมก็มีสถานที่ที่มีชื่อเสียงของซัปโปโร ที่นี่คือหอนาฬิกาอันเก่าแก่ของที่นี่ ถือว่าเป็นแลนด์มาร์คของซัปโปโรก็ว่าได้ครับ

โมเดลจำลอง สมัยก่อนยังไม่มีตึกขึ้น

โถงชั้น 2

เดินเล่นอยู่นานก็ค่ำแล้ว ร้านแรกของที่นี่ว่าจะเรียกน้ำย่อยด้วยของหวานก่อน

และแล้วก็เลือกร้าน ไอศครีม Bar HOKKAIDO มิลค์มุจิ

หน้าร้านน่ารักดี

จริงๆร้านนี้เป็นบาร์เหล้าครับ ส่วนตัวเป็นคนไม่กินเหล้า ตอนแรกคิดว่ามาผิดที่รึเปล่า

จัดมาเซตนึง ในเซตนี้จะมี ไอศครีม แล้วก็ให้เลือกเหล้า 5 ชนิด(ไม่มีความรู้เลย บอกเค้าว่าปกติเป็นคนไม่กินเหล้าขอแบบน้อยๆหน่อย) แล้วก็มีเครื่องให้กินกับไอศครีม เช่น เครป โยเกิร์ต ขนมปังกรอบ กินเสร็จก็มี คุกกี้ทำเอง กับกาแฟด้วย (ราคา 1,280เยน)

จำไม่ได้ว่ามีอะไรบ้าง แต่มีเหล้าเกรปฟรุ๊ต อันนี้ออกหวานๆ แล้วก็มีเนื้อเกรปฟรุ๊ตด้วย อร่อยมาก

วิธีกินก็คือ เวลาตักไอศครีม 1 ช้อน ก็ให้ตักเหล้าช้อนเล็กๆ (เล็กมาก) เหยาะใส่ไอศครีม แล้วก็กิน เป็นการเปลี่ยนรสไอศครีมด้วยเหล้า อร่อย + เก๋มาก

บรรยากาศดีมาก

จากนี้ก็ต่อร้านต่อไปเลย หาของคาวกินบ้าง

ก็มาร้านนี้ “คิตะโนะซาจิ ยาวารากิ”

ร้านนี้หนังสือแนะนำว่าข้าวหน้าทะเลราคาไม่แพง เลยจัดมา 1 ชาม (1,000 เยน)

แล้วก็จัดโคล็อกเกะมา 1 จาน (จำราคาไม่ได้ น่าจะ 500-600 เยน)

มื้อนี้ชอบโคล็อกเกะมาก มันฝรั่งฮอกไกโดมีชื่อเรื่องความหวานอยู่แล้ว แล้วในมันก็มีใส่หอยโฮตาเตะ (หอยเชลล์) แล้วก็(สุไวคานิ)ปูหิมะ ด้วยอร่อยมากๆ

จากนั้นก็ต่ออีกร้านอย่างต่อเนื่อง จริงๆอยากกินของหวาน แต่เดินหาร้านนานมาก จนหิวในที่สุดก็เจอจนได้

ร้านบอนไซ ทานุกิเทน ร้านนี้เป็นแนวร้านเหล้า (จริงๆร้านอาหารที่เปิดดึกๆของญี่ปุ่นมันก็ร้านเหล้าหมดล่ะครับ)

เด็กดีไม่กินเหล้า จัดน้ำมะม่วงมา 1 แก้ว

เพื่อสุขภาพ อาหารแนะนำสลัดเต้าหู้ (404 เยน)

ซัลมอนโทะมากุโระโนะคารุปัจโจ หรือ ปลาซัลมอนกับมากุโร Carpaccio (683เยน)

คัตสึโอโนะทาทากิ (เอามาย่างผิวให้ไหม้ แต่ข้างในยังดิบๆ) (599เยน)

ตบท้ายด้วยด้วย เค้กช็อกโกล่า เนื้อเนียนๆ (จำราคาเป๊ะๆไม่ได้ ราวๆ 500เยน)

.

.

.

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 2

เช้านี้ก็เดินหลงทิศนิดหน่อย แต่ก็หลงมาเจอเหมือนที่ทำการอะไรซักอย่างของที่นี่สวยมาก

ที่นี่ก็มีบ่อน้ำข้างใน

แล้วก็สังเกตเห็นอะไรแถวๆที่คนเดินผ่าน

มีฝูงเป็ด!!!

เป็นพวกนี้ชินคนด้วย

ดูชิวมากเลยครับพี่เป็ด

เนื่องจากออกมาเช้าเกิน ไม่มีร้านไหนเปิดเลย เลยมานั่งกินกาแฟที่ร้านนี้

ร้านนี้เห็นว่าเป็นแชมป์แต่งหน้ากาแฟลาเต้ของซัปโปโร แถมคำทำน่ารักด้วย เลยมากินทุกเช้าเลย  

ลาเต้ (500 เยน)

จากนั้นก็มีร้านใกล้ๆกัน Cafe de NORD

กินเค้กช็อกโกล่าอีกแล้ว

นั่งชิวรอเวลาร้านอื่นเปิดได้ซักพัก ก็ชักอยากกินราเม็งของซัปโปโรบ้าง

แต่ดูจากนิตยสาร ฮอกไกโดวอร์คเกอร์ แล้วแต่ล่ะร้านอยู่ไกลเกิน แต่มีร้านแนะนำใกล้ๆอยู่ร้านนึงเลยจัดซะ

ร้านนี้อยู่บนตึกที่ขายของประมาณเครื่องใช้สำนักงาน เครื่องเขียน แล้วร้านนี้ก็อยู่ตรงที่เค้าขายเครื่องเขียนซะงั้น 

ร้านนี้มีชื่อเรื่องมิโสะราเม็ง เลยจัดมิโสะราเม็งมา 1 ชาม (600 เยน)

กินราเม็งที่ญี่ปุ่นนี่อร่อยนะครับ เข้มข้นด้วย แต่กินชามนึงหายอยากนานเลย เพราะน้ำซุปค่อนข้างมันมาก

จบจากราเม็ง ก็เดินหา ซุปแกงกะหรี่ ที่ฮอกไกโดนั้นก็ขึ้นชื่อเรื่องซุปแกงกะหรี่เช่นกันครับ (ซุปแกงกะหรี่ กับข้าวราดแกงกะหรี่นั้นไม่เหมือนกันนะครับ ข้าวราดแกง ตัวแกงจะข้นๆ แต่ซุปแกงนั้นจะเป็นน้ำๆ ให้นึกถึงพวกแกงเขียวหวานบ้านเราครับ)

ร้านนี้อยู่ไกลมาก ไม่มีรถไฟไปถึง จะขึ้นรถเมล์ก็งงๆ เลยเดินไปซะเลย ระหว่างเดินก็ถ่ายรูปไปพลางๆ

รถสาธารณะอีกอย่างที่มีก็คือรถรางครับ

เป็นศาลเจ้าครับ เวลาอยู่กับหิมะสวยดี

เหมือนเป็นสวนอะไรซักอย่างที่นี่กว้างมากครับ

แต่เนื่องจากหิมะหนามากเค้าไม่ให้เข้า เรื่องจากอันตราย กลัวคนตกบ่อน้ำ

เดินไปมาก็เจอหอศิลป์ของซัปโปโร ไหนๆก็มาแล้วก็เข้าไปดูซักหน่อย

โถงใหญ่เหมือนกัน ที่นี่มีแต่คนแก่ๆครับ มาคุยเรื่องศิลปะกัน

ตอนแรกนึกว่าฟรี แต่เสียค่าเข้าชมด้วย 500 เยน ไหนๆก็หลงมาแล้วเอาให้จบ

งานส่วนใหญ่เป็นงานออกแนวโบราณ

ที่ฮอกไกโดก็ขึ้นชื่อเรื่องการเป่าแก้ว ดังนั้นก็ถือว่าเป็นศิลปะที่ดังที่นี่

ออกจากหอศิลป์แล้ว ร้านที่เราจะมาก็อยู่ใกล้ๆกันนี่เอง ร้าน Suol Store

ร้านนี้จะมีเอกลักษณ์ที่ โกโบทอด

พอกินซุปแกงกะหรี่ ประทับใจมาก อารมณ์ไม่เหมือนพวกข้าวราดแกงเลย ซุปก็ซดได้คล่องดี แล้วก็ชอบผักที่นี่มาก ผักที่นี่มีรสหวานอร่อยสุดๆ โดนครับ

จากนั้นก็เดินกลับไปแถวๆสึสึกิโนะ ซึ่งอยู่ในเมืองซัปโปโรต่อ

สิ่งที่ขึ้นชื่ออีกอย่างที่ฮอกไกโดก็คือ เนื้อแกะครับ แล้วก็ประเภทอาหารเนื้อแกะที่ดังมากของที่นี่คือ เนื้อเจงกิสข่าน

ว่าแล้วก็อย่ารอช้า มาร้านเนื้อเจงกิสข่านกันดีกว่า ร้านนี้อยู่ในซอกเล็กๆ ตอนแรกก็หาไม่เจอ

ร้านข้างในเล็กมาก เป็นการนั่งแบบเคาเตอร์ ควันโขมงเลย

เลือกดูในเมนูกันเลย

แล้วก็จัด นามะลามุเจงกิสข่าน (เนื้อลัมสด) *Lamb = เนื้อลูกแกะที่ยังไม่หย่านมแม่ เนื้อจะนุ่มมาก แล้วก็ไม่คาว 700 เยน

เตาเจงกิสข่าน มันก็ประมาณ เตาหมูกะทะบ้านเราครับ เท่าที่ดูคาดว่า หมูกะทะบ้านเราคงไม่ได้เอารูปแบบมาจากเกาหลี แต่เอามาจากเนื้อเจงกิสข่านมากกว่า แต่ว่าด้านข้างเค้าไม่ได้ใส่ซุปแบบบ้านเรานะครับ แต่จะเป็นการเอาผักมาย่าง

จากนั้นก็สั่ง ไส้หมู (500เยน)

แล้วก็เนื้อลัมหมัก (700เยน)

แล้วเครื่องดื่มเนื่องจากไม่กินเหล้า เลยจะสั่งชาอูลอน แต่เนื่องจากไม่รู้เรื่อง เลยโดน อูลอนไฮ(450เยน) นั่นก็คือ เหล้าผสมชาอูลอน ดีที่ไม่ได้ชงหนา เลยพอกินได้  

เครื่องติดแล้ว ต่อร้านต่อไปในระยะใกล้เคียงเลยครับ อยากกินซูชิมาก แต่ร้านที่แนะนำก็ไม่รู้จะกินร้านไหน เลยลองมามั่วๆร้านนี้ เป็นร้านใหญ่มากราคาก็ไม่แพง คนกินก็เยอะ เลยจัดซะ

มาคนเดียวก็ต้องมาจัดตรงที่เคาเตอร์

ที่นี่มีโปรโมชั่นโทโร่ 5 ชิ้น 5ชนิด 1500 เยน (คุ้มมากกกกกกกกก)

เนงิโทโร่มากิ

แล้วก็มี มากุโร่ โอโทโร่ จิวโทโร่ แล้วก็ แบบย่างไฟ

จากนั้นอยากลองปลาอื่นๆด้วยที่หากินที่บ้านเราไม่ค่อยได้ หรือได้ก็ไม่สด

เอ็นงาวะ (198เยน)

อาจิ (148เยน)

โฮตาเตะ (128เยน)

อันนี้เป็นไข่ปลาแฮริ่ง (198เยน)

ปูหิมะ (198เยน)

อิคุระ (248เยน)

จากนี้ก็ลังเลอยู่ว่าจะต่อมั้ย แต่กราะเพาะยังเรียกร้องของอร่อยต่อ เลยจัดเต็มครับ

มาที่ร้านใกล้ๆร้านสุชิเมื่อกี้ เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นที่ชื่อว่า คิตะโนะอุมิเตะบาโกะ ฟู

จัดอาหารที่เค้าแนะนำมาเลย อย่างแรกเรียกน้ำย่อยด้วย หอยโฮตาะเตะย่างเนย (650เยน)

ย่างกันทั้งฝาเลย แล้วก็ใส่เนยลงไป

กินเสร็จแล้วจะมีน้ำที่ได้จากการย่างเหลืออยู่ เค้าก็มีข้าวนิดนึงให้ใส่ลงไปคลุก อร่อยมากกก

มาฮอกไกโด ที่ขาดไม่ได้ก็คือสิ่งนี้ ปูทาราบะะะะะ อันนี้เอามาย่างครับ (2500เยน)

หลังจากที่ลองย่างหลายแบบ ย่างให้สุกไม่มาก นี่อร่อยที่สุดครับ เนื้อไม่แห้งเกินไป

แล้วก็บีบเลมอนใส่ลงไปเลย ซี๊ดดดดดดดด

แล้วก็อาหารแนะนำอีกอย่างก็คือปลาคินกิ เป็นปลาที่แพงเอาเรื่องเลย ตัวนี้เป็นตัวเล็กๆ ราคา 4000เยน

แต่รสชาติประทับใจมากครับ อร่อยสุดๆ

บีบเลมอน แล้วก็อ้ามมมมมม

หมดมื้อนี้ไป 7พันกว่าเยน ก็ว่าหนักแล้ว หลังจากนี้ก็ยังหนักข้อกว่าอีก

.

.

.

.

ตลุยกินอาหารที่เกาะฮอกไกโด วันที่ 3

วันนี้แวะมาตลาดตั้งแต่เช้า เป็นตลาดที่ไม่ไกลจากตัวเมืองนักชื่อว่า ตลาด นิโจวอิจิบะ

มาถึงก็ตื่นตาตื่นใจกับปูทาราบะเป็นจำนวนมาก

อาหารอื่นๆก็น่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นหอยโฮตาเตะแห้ง อิคุระ(ไข่ปลาแซลมอน) บรรจุในกระปุก หรือ อุนิ(หอยเม่น)สดๆ เมนไทโกะ

นอกจากปูทาราบะ ก็ยังมีปูขน และปูหิมะ

ปลาก็มี

อย่างโอโทโร่ที่นี่ถูกมาก แพคใหญ่ๆนี่ 2-3000 เยน

หอยตัวใหญ่ๆสดๆทั้งนั้น

ตัวใหญ่ตัวนี้ 14,500 เยน

ไข่ปลาแซลมอนกระปุกใหญ่ๆนี่ 1,500 เยน ส่วนหอยเม่นนี่ถาดล่ะ 2,500 เยน

ปูเป็นๆ ตัวใหญ่มากกกกกกก

หอยโฮตาเตะตัวใหญ่ๆ ตัวล่ะ 300เยน

ชุมชนปูอัด

ป้าคนนี้จัดเลย 1 ตัว

เช้าๆร้านอาหารเปิดน้อย เช้านี้ก็กินที่นี่เลยแล้วกัน

ที่สั่งมาเป็นมินิด้ง แยกมา 4 ชนิดกันเลยครับ (2,580เยน)

เริ่มจากพระเอกก่อนเลย ข้าวหน้าโอโทโร่ เนื้อนุ่มละลายได้เลย อร่อยแบบคาดหวังได้เต็มที่  

ข้าวหน้าหอยเม่น เนื้อหอยเม่นสดๆจะหวานมากกกก   (ถ้าไม่สดค้างคืนจะออกรสขมและเหม็นคาวทันที)

ข้าวหน้าหอยโฮตาเตะ เนื้อหอยสดๆนี่ ไม่มีกลิ่นเหม็นเลย เนื้อนุ่มๆกรุบๆ  

ข้าวหน้าอิคุระ อันนี้สุดยอดอยู่แล้ว  

ตบท้ายด้วยซุปเต้าเจี้ยวก้ามปูทาราบะ ปิดมื้อได้อย่างสมบูรณ์แบบ

กินเสร็จวันนี้ก็ตั้งเป้าจะไปเดิน OUTLET ของที่นี่ซักหน่อย

หลังจากนั่งรถไฟใต้ดินมาจนสุดสายแล้วก็มาต่อรถเมล์ ก็ต้องเข้าคิวอย่างเป็นระเบียบซักหน่อย

มาญี่ปุ่นเป็นครั้งที่ 3 เพิ่งเคยนั่งรถเมล์นี่ล่ะ จะตื่นเต้นกับคนขับที่มีไมค์ลอยคอยบอกนู่นบอกนี่ จะเลี้ยวซ้ายขวา พี่แกก็บอกหมด

นั่งรถเมล์มาได้ 15 นาทีก็มาถึงแล้ว MITSUI OUTLET PARK แถวนี้บ้านนอกมาก ถ้าหลงทางคงกลับไม่ถูก

หลังจากช้อปปิ้งจนหนำใจแล้ว ก็เอาของไปเก็บที่โรงแรม จากนั้นก็ตลุยกินต่อ วันนี้ก็อยากซุปแกงกะหรี่อีกแล้ว เลยเปิดนิตยสาร ฮอกไกโด วอร์คเกอร์ซะ มาลงที่ร้านนี้

Soup Curry King ร้านนี้นั่งรถไฟใต้ดิน แล้วก็เดินต่อมาอีกราวๆ 15นาที

มาถึงไม่ใช่เวลาที่คนกินข้าวกันไม่มีคนเลย

น้ำเปล่าที่นี่จะใส่ถ่าน (น่าจะเป็นก้อนคาร์บอน) ทำให้น้ำเค้าใสมาก

สั่งไปพักนึงได้ยินเสียง ทอดผัก ทอดไก่ แล้วก็ได้มาจนได้ ที่ผมสั่งไปคือ แกงกะหรี่ไก่เพิ่มผัก (1,100เยน)

ข้าวหุงด้วยขมิ้น

ตัวแกงใส่เนงิเยอะมาก ชอบๆ 

ผักที่นี่จะเอามาทอดผ่านน้ำมันด้วย ทำให้ผักกรอบมาก แล้วก็นุ่มมากด้วย

เนื้อไก่ที่นี่นุ่มมากครับ สำหรับที่นี่ผมให้หมดใจเลย อร่อยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  

จากนั้นก็กลับเข้าเมืองต่อ ก็มาเดินเล่นแถวสถานีซัปโปโร ที่นี่จะมีห้างติดกันหลายห้าง อารมณ์เดียวกับตอนไปสถานีโอซาก้า (ประมาณสยามบ้านเราที่มีห้างกระจุกอยู่เพียบ)

อันนี้คืน 1 ใน 6 ห้างระแวกนี้ ไดมารู

เดินไปย่านสึสึกิโนะ ระหว่างทางซื้อมันเผา กับ ไทยากิไส้คัสตาร์ดกิน

มันหวานมาก กินได้ทั้งเปลือกเลย (350เยน)

ไทยากิ ไม่ได้คาดหวังมากแต่ดันอร่อยสุดๆเลย แป้งเหนียวๆแบบโมจิ แต่ไส้เยิ้มมาก ราคาถูกเหลือเชื่อ 2 อัน 130เยน

จากนั้นก็เข้าสู่มื้อเย็น ไม่รู้จะกินอะไรดีมันอึนๆ เลยหาของร้อนกินดีกว่า ร้านนี้เปิดจาก google map เห็นให้เรทติ้งดี แล้วก็มีคนเข้าคิวเลยจัดเลย

ร้านนี้เน้นนาเบยากิ คือพวกหม้อร้อนครับ (1,380เยน)

สั่งชามากิน แล้วก็ดันเข้าอีหรอบเดิม อูรอนไฮ(500เยน) 

น้ำซุปที่นี่ตอนแรกนึกว่าเป็นน้ำเต้าหู้ แต่มันคือน้ำซุปทงคัตสึ ต้มด้วยกระดูกหมูไฟแรงๆเป็นเวลานานๆครับ

อาหารที่นี่ไม่ได้หวือหวามาก อารมณ์ไม่ค่อยต่างจากกิน MK บ้านเราเท่าไหร่ ต่างกันที่น้ำจิ้มที่นี่จะเป็นปอนสุ

ที่นี่จะมีช้อนใหญ่ๆ ไม่มีช้อนเล็ก คือช้อนใหญ่ๆนี่เค้าใช้แทนชามเลย ซดกันแบบนี้เลยสะใจดี

จุดขายที่นี่รู้สึกจะเป็นเรื่องของความสดของผัก เหมือนเค้ามีฟาร์มผักของตัวเอง ตอนออกจากร้านเค้าจะมีผักสดให้เอากลับบ้านด้วย แต่ผมไม่เอาไม่รู้เอาไปทำอะไร  

มาต่อร้านที่ 2 กันเลยครับ ร้านนี้ผมจะชอบออกนอกหน้าหน่อย โดนส่วนตัวแล้วผมชอบร้านนี้มาก นั่นก็คือร้านไทโชวเคน

หน้าร้านครับ

ป้ายหน้าตาเจ้าของร้าน

ภายในร้านครับ

ร้านนี้จะมีเครื่องปรุงแบบคนไทยให้ด้วย (คงกลัวไม่ถูกปากคนไทย)

เมนูร้านนี้ครับ สำหรับร้านนี้จะมีราเม็งไม่มากแบบ หลักๆก็จะมี โมริโซบะ จะเป็นแบบแยกเส้น ซุปที่ใช้จะเป็นซุปโชยุ ปลาอาจิ อีกแบบก็จะเป็น โชยุราเม็ง ซุปปลาอาจิครับ

นอกนั้นก็จะเป็นเมนูข้าวอย่าง ชาชูด้ง (ข้าวหน้าหมูชาชู) ชาฮั่น(ข้าวผัด) แล้วก็พวกของกินเล่นอย่างเกี๊ยวซ่าครับ

แล้วก็ไม่รอช้าก็จัด โมริโซบะมา 1 ที่

เส้นลวกแล้วเอามาล้างด้วยน้ำเย็น เส้นเหนียวนุ่มมากครับ ปกติผมชอบเส้นแบบนี้อยู่แล้วเลยได้ใจไปเต็มๆ

น้ำซุปปลาอาจิ น้ำซุปที่นี่เท่าที่ลองมาทั้งหมด ผมชอบของร้านนี้ที่สุด เพราะเป็นน้ำซุปที่ไม่มัน กินแล้วไม่เลี่ยน แล้วก็มีรสชาติเฉพาะตัวของปลาอาจิครับ (แต่ถ้าใครไม่ชอบกลิ่นปลาอาจิก็คงไม่ชอบราเม็งร้านนี้ไปเลย)

ชาชูของร้านนี้ใหญ่มากกกกกกก นุ่มอร่อยด้วย โดนครับ

ปิดท้ายด้วยเกี๊ยวซ่า อร่อยแบบเกี๊ยวซ่าคุณภาพร้านอาหารญี่ปุ่นทั่วไปครับ

.

.

สรุปว่าร้านนี้เหมาะสำหรับคนที่อยากกินราเม็งที่ไม่มันเลี่ยน หรืออยากลองกินราเม็งน้ำซุปปลาบ้างก็แนะนำร้านนี้เลยครับ

ช่วงนี้ไปกินมาหลายที่แต่แอบดองไว้เพียบเลยครับ ^^” ช่วงนี้เดี๋ยวจะทยอยลงราเม็งแชมเปี้ยนที่อารีน่า10 ซอยทองหล่อ10 ให้ครบนะครับ

ขอเกริ่นเล็กน้อย อย่างที่รู้กันว่า ร้านราเม็งที่นี่ คุณตันโออิชิ(อดีต) ได้นำเข้ามา แต่จริงๆแล้วในแต่ล่ะร้าน จะมีหุ้นของคุณตันทุกร้าน และจะมีหุ้นของเจ้าของที่เป็นคนญี่ปุ่น และคนไทยอีกด้วยครับ ดังนั้นแต่ล่ะร้านต้องแข่งกันน่าดู

.

.

เข้ามาด้านหน้าใน Arena10 ก็จะเห็นร้านราเม็งเรียงรายกันชัดเจน

ร้านที่จะแนะนำร้านแรกคือร้าน เซตากะยะ ร้านนี้เป็นร้านที่มีคนรอคิวมากที่สุด ไม่รู้เพราะอะไร มากี่ทีคนก็รอคิวแต่ร้านนี้ครับ

ที่หน้าร้านแต่ล่ะร้านจะมีรูปเจ้าของมาวางเรียกลูกค้า

เมนูขึ้นชื่อของร้านนี้จะเป็น เซตากายะราเม็ง เป็นราเม็งซุปกระดูกหมู มีให้เลือกได้ว่าจะเอาเป็น โชยุ หรือ ชิโอะ(เกลือ) และอีกเมนู คือ เกียะโรราเม็ง เป็นราเม็งกระเทียม ครับ

บรรยากาศภายในร้าน

ร้านเพิ่งเปิดคนก็แน่นแล้ว

เครื่องปรุงครับ ในกระปุกด้านขวานั่นคือ หอมใหญ่สับละเอียด เอาไว้ใส่แก้เลี่ยนครับ

มาแล้วครับ เซตากายะราเม็ง ชามนี้เลือกเป็นแบบซอสโชยุครับ

หน้าตาดี ทีเดียว

ไข่แบบยางมะตูมมมมม

.

สำหรับ เซตากายะราเม็งนั้น อร่อยครับ แต่ก็ไม่ได้อร่อยมากขนาดต้องคาดหวัง ซุปราเม็งเข้มข้น ออกไปทางเลี่ยนๆ (ใครที่ไม่ชินราเม็งญี่ปุ่นจริงๆคงไม่ชอบ)

.

คราวนี้มาต่อชามถัดมาดีกว่า จริงๆชามนี้เป็นเมนูชูโรงของร้านจริงๆ แต่ว่าค่อนข้างเป็นเมนูเฉพาะมากไปหน่อยเลยไม่ได้เอาขึ้นเป็นเมนูหลักสุด นั่นก็คือ เกียะโรราเม็ง ครับ

กระเทียมพูนชามเลย

เส้นของเกียะโรราเม็งจะมีความใหญ่กว่าราเม็งอื่นนะครับ

น้ำซุปมีความมันมากกกกกกกกกกกก ที่ลอยๆที่เห็น ชัดเจนครับ น้ำมันล้วนๆ

สำหรับชาชูของร้านนี้นั้นนุ่มมากๆครับ (จริงๆก็นุ่มทุกร้านในราเม็งแชมเปี้ยนล่ะครับ)

โดยส่วนตัวแล้ว ผมชอบเกียะโรราเม็งมากกว่า น้ำซุปเข้มข้นๆก็จะตัดกับรสของกระเทียมสดๆ หรือจะลองใส่หัวหอมสับลงก็ไป ซุปก็เปลี่ยนเป็นอีกรส รสจะออกสดชื่นขึ้นครับ

ใครที่ชอบกระเทียมก็แนะนำเมนูนี้โลดครับ

เมื่อหลายวันที่ผ่านมา เพื่อนผมได้ชวนไปหาอะไรกิน บอกว่ามีร้านแนะนำเป็นร้านอาหารจีนสไตล์ฝรั่งอยู่ปากซอยสุขุมวิท 15 ภาพในจินตนาการก็วาดไว้แล้วว่าต้องเป็นอาหารไฮโซ ปริมาณน้อยๆในจานใหญ่ๆงามๆราคาหนักๆ เลยจัดข้าวเช้ามาค่อนกระเพาะ

แต่พอเดินทางมาถึงก็ผิดคาด

ป้ายร้านครับ

ภายในร้าน

มาช้านี่ไม่มีที่แน่ๆครับ (ถ้ามาหลายคนควรต้องโทรจองก่อน)

เมนูครับ เก่ามากกกก

.

.

.

ไม่รอช้าจัดเลยดีกว่า

หอยแครงลวก ตัวอวบอ้วน ลวกได้สุกไม่มีกลิ่นคาวเลย ถ้าไปต้องเห็นทุกโต๊ะต้องสั่ง

หอยตัวใหญ่กว่าฝาหอย!!!!!

สลัดกุ้งปู ปูเยอะมากกกกกกก กุ้งตัวโตๆ

ใต้ปูตักมาก็ยังมีปู!!?! …. เยอะจริงๆ

เกี๊ยวหมูทอด ทอดได้กรอบไม่แข็ง ไม่อมน้ำมัน

ซุมให้ดูกันชัดๆ

เนื้อปลากระพงทอดราดพริก ปลาเนื้อแน่นสุดๆ

ตักมาให้ดูซักชิ้น

เนื้อแน่นสุดๆ

บะหมี่ผัดทะเลแห้ง มาถึงจุดนี้ท้องก็ตึงแล้ว แล้วดูจากหน้าตาผมก็กะว่าคงเป็นบะหมี่ผัดแบบจีนทั่วๆไป เลี่ยนๆ

แต่พอกินเข้าไปแล้วไม่เป็นอย่างนั้น บะหมีผัดได้หอมมาก แล้วก็ไม่เลี่ยนเลย อร่อยมากครับ

กุ้งตัวโตมากๆ สุดๆ

อาหารเต็มโต๊ะกินกันอิ่มแล้ว แต่ยังคาใจอยู่เพราะทุกโต๊ะต้องมีเป็ดย่าง ด้วยความละโมบ

เลยจัดมาซะทั้งๆที่อิ่มแล้ว เป็ดย่างเนื้อแน่น นุ่ม หนังกรอบครับ

ซูมชัดๆๆๆๆ

.

.

.

.

.

ทั้งหมดนี้กินกัน 3 คน สนนราคาทั้งหมดรวมเครื่องดื่ม 1010 บาท ซึ่งเทียบกับปริมาณ และราชาติแล้วคุ้มค่ามากๆครับ หรือใครที่ผ่านไปผ่านมา ก็ซื้อหมี่ผัด หรือข้าวหน้าเป็ดกลับบ้านก็ได้ครับผม

ร้านนี้จะเปิดสองช่วงนะครับ ช่วงเช้าก็จะเปิด 11.30-14.00 แล้วก็เปิดอีกทีช่วงเย็น 17.00-20.30 (เวลาไม่ค่อยชัวร์ ถ้ายังไงก็โทรสอบถามที่ร้านก่อนนะครับ)

ถ้าไปกันเยอะๆก็โทรจองก่อน ที่เบอร์ 0-2251-5262

.

.

ตบท้ายด้วยโต๊ะที่มีป้ายทองเหลืองในตำนาน สำหรับผู้มีบารมีในอดีต

ไม่ได้เขียนนาน(มาก) พอดีได้แวะไปธุระที่เซนทรัลเวิร์ลหลังจากที่ปิดไปตอนนั้นก็ไม่ได้แวะไปเลย ถือโอกาสหาอะไรกินที่นี่ เดินไปมาเลยแวะกินราเม็งที่ร้านนี้ซักหน่อย นั่นก็คือร้าน BAKUDANYA ที่ฝั่งอิเซตันครับ

หน้าร้านครับ

บรรยากาศภายในร้าน

เมนูที่สั่ง “ทซึเกะเม็ง” (ขนาดปกติ 210+) เป็นราเม็งเย็นซุปเผ็ด เลือกระดับความเผ็ดได้ 200 ระดับ!?! แต่ระดับปกติที่เรากินๆกันก็ 1-5 ก็พอแล้วครับ มากกว่านี้ก็เพิ่มเงินไปตามความเผ็ด  ถ้ามากกว่านี้ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มครับ โดยที่คนที่อยากลองของระดับที่ 200 ก็ต้อง +300บาท!!

มาแล้วครับหน้าตาราเม็ง

ซุปเผ็ดครับผมเลือกระดับ 4 ส่วนตัวก็ไม่ถือว่าเผ็ดมากนะครับ สำหรับคนไทยคงต้อง ระดับ 10

เริ่มกินก็เอาเส้นลงน้ำซุปแล้วจัดเลยครับ!!

สำหรับเมนูนี้ผมว่าอร่อยใช้ได้เลย เส้นที่ลวกสุกแล้วใส่น้ำเย็นทันทีทำให้เส้นเหนียวดีมากครับ น้ำซุปก็เข้มข้นดี ใส่งาขาวทำให้หอมมาก แต่ส่วนที่ชอบนั่นคือชาชู ตอนแรกเห็นนึกว่าจะแห้งๆแข็งๆ แต่ลองกินปรากฎว่านุ่มมาก ใช้ตะเกียบตัดแบ่งได้เลยครับ

.

.

.

.

หลังจากนี้ก็ยังมีของแถมอีก 1 ร้าน กินกันอย่างต่อเนื่อง

นั่นก็คือร้านโอโคโนมิยากิที่โซนอาหาร The Souzai ที่อิเซตันนี่เอง

ร้านนี้จะเป็นมุมเคาเตอร์เล็กๆครับ

ร้านนี้เห็นมานานแล้ว อยากแวะกินหลายรอบแต่ต้องเสร็จร้านอื่นก่อนทุกที แต่วันนี้ต้องลองให้ได้ เห็นเมนูนี้มานานแล้วต้องสั่งให้ได้นั่นคือ “ฮิโรชิม่ายากิ” หรือโอโคโนมิยากิแบบฮิโรชิม่า ลักษณะพิเศษก็ไม่มีอะไรมากครับ คือการทำ ยากิโซบะกับโอโคโนมิยากิ ในชิ้นเดียวกันนี่เอง

.

หน้าตา ฮิโรชิม่ายากิครับ (200.-)

ซูมหน่อย

มาดูข้างในกันดีกว่า

โดยส่วนตัวแล้วผมชอบร้านนี้มากกว่าร้าน Kyoto Yoshono อีก เพราะร้าน Kyoto Yoshono จะออกเค็มไปนิด

นานๆทีก็เปลี่ยนบรรยากาศจากอาหารที่คุ้นหน้าคุ้นตากันในบ้านเรา มาดูอาหารประเทศเพื่อนบ้างกันบ้างครับ

รอบนี้มากินแหลกที่ประเทศมาเลเซีย ณ เกาะปีนัง

สำหรับประเทศมาเลเซียนั้นอาหารการกินจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆนะึีครับ คืออาหารจีน และอาหารมาลายู

.

.

เริ่มต้นกันตอนเช้ากันเลยครับ ที่นี่ตอนเช้าจะมีร้านติ๋มซำเยอะเหมือนกัน หน้าตาส่วนใหญ่ก็เหมือนบ้านเรา แต่รสชาติบางอย่างจะแตกต่างกันออกไป

ขนมผักกาด

เกี้ยวซ่าต้ม

ฟองเต้าหู้ (ุถ้าจำไม่ผิดนะครับ ^^”)

เปาะเปี๊ยะไส้เผือกทอด

ขาไก่

เห็ดหอม

ซี่โครงหมูเต้าซี่

ฮะเก๋ากุ้งทะลัก

กุ้งทอดมายองเนส

ชีฉ่องฝัน (ก๋วยเตี๋ยวหลอด)

บักกุแต๊ อันนี้บ้านเราก็เยอะครับ แต่ร้านที่กินก็จะมีเครื่องในด้วย

.

.

.

นอกจากนี้ที่นี่ก็จะมีก๋วยเตี๋ยวนานาชนิดครับ บางอย่างก็รสชาติเหมือนบ้านเรา แต่ไม่มีเครื่องปรุงแบบบ้านเราเท่านั้นครับ ถ้าชามไหนมีปรุงเค้าก็จะใส่มาให้เลย

ชามแรก ฮกเกี้ยนหมี่ ในช้อนเป็นน้ำพริกครับ แต่ใส่หมดก็ยังไม่เผ็ดอยู่ดี ก๋วยเตี๋ยวต้มยำบ้านเราเผ็ดก็กันเยอะครับ

ฉ่าก๋วยเตี๋ยว (ผัดก๋วยเตี๋ยว) รสชาติคุ้นปากครับ ประมาณ คั๋วไก่ + ผัดซีอิ๊ว แต่ว่าใช้เส้นเล็ก แทนครับ ที่นี่เค้าไม่นิยมใส่หมู ส่วนใหญ่จะใส่กุ้งกับหอยแครงกัน

ก๋วยเตี๊ยวซุป จริงๆก็ก๋วยเตี๋ยวน้ำธรรมดาครับ รสชาติน้ำซุปก็ก๋วยเตี๋ยวไก่บ้านเรานี่เอง

ลอหมี่ หรือก็คือราดหน้าหมี่กรอบนี่เอง

กะหรี่หมี่ หรือ ก๋วยเตี๋ยวแกงกะหรี่นั่นเองครับ

ส่วนใหญ่ก๋วยเตี๋ยวน้ำที่นี่จะใช้เส้นสองชนิดในชามเดียวกัน ซึ่งก็คือ เส้นหมี่(แบบหมี่ขาวบ้านเรา) และหมี่เหลือง (แบบเส้นยากิโซบะเจ) ไม่มีเลือกเส้นแบบบ้านเราึครับ

สำหรับร้านที่กินจะมีเครื่องเคียงที่สั่งเพิ่ม

กั้งทอดราดแกงกะหรี่ (อันนี้โดน)

ปลาหมึกแกงกะหรี่

.

.

เปาะเปี๊ยะสด ไส้มันแกว รสชาติออกจืดๆหน่อยครับ

ชีฉ่องฝัน (มาเลเซีย ver.) หรือมันก็คือแป้งราดซีอิ๊วดำดีๆนี่เอง ==’

โอ๋ก้วย อันนี้อร่อยดีครับ เป็นคล้ายๆขนมผักกาด แต่ไม่มันกินง่าย

ห่อหมกแบบบ้านเราก็มีด้วย

คล้ายๆขนมถุงทองแต่ว่าเป็นมันแกวข้างใน

ปลากะเบนย่างแกงกะหรี่ ด้านบนที่เห็นเยอะๆเป็นกระเจี๊ยบครับ

ข้าวหมกไก่ครับ มีแกงกะหรี่ด้วย อร่อยมาก

ไก่สะเต๊ะ

.

.

.

ส่วนอันนี้ถ้าเจอแนะนำให้ลองครับ ได้อารมณ์ดี เป็นอาหารที่เรียกว่า lok lok อารมณ์ประมาณสุกี้เคลื่อนที่ครับ

เขาจะใช้กระบะเล็กเปิดท้าย(บางร้านเปิดเป็นที่เลยก็มี แต่ส่วนใหญ่จะเปิดเป็นรถให้ยืนกินมากกว่า) วางของสดเสียบไม้ไว้ให้เราเลือกกิน ราคาก็จะแตกต่างไปตามสีของไม้ 5, 10, 15 บาท ว่ากันไปครับ

ด้านหน้าเราก็มีหม้อ คนที่จะกินก็ใช้หม้อร่วมกันเลย ใครชอบอะไรก็เอามาต้มเองโลดครับ

น้ำจิ้มก็ตักเอง ทุกอย่างบริการตัวเองหมดครับ พอกินเสร็จก็คิดราคาตามไม้

แต่ล่ะร้านก็จะมีสูตรน้ำจิ้มที่ต่างกัน ของสดก็ต่างกันแล้วแต่ว่าใครครีเอทอะไรได้ก็ว่ากันไปครับ

.

.

.

มาต่อด้วยอาหารมาลายูบ้างครับ รสชาติอาจจะไม่คุ้นปากเท่าไหร่

นาสิเลอมาก(Nasilermak) เป็นข้าวหุงด้วยกะทิ หน้าเป็นแกงกะหรีครับ แต่จริงๆ นาสิเลอมาก จะมีความหมาย หมายถึง ข้าวหุงด้วยกะทิแล้วราดแกงอะไรก็ได้ บางร้านก็จะให้เลือกแกงแบบข้าวราดแกงเลย (ถ้าเป็นข้าวราดแกงที่ไม่ใช่ข้าวหุงด้วยกะทิ จะเรียกว่า Nasi kandar)

หมี่โกเล่ง เป็นผัดหมีแบบแขกๆ รสชาติออกเผ็ดนะครับ (บะหมี่สำเร็จรูปยี่ห้อนึุงก็เคยทำรสนี้ออกมา ไม่รู้ยังมีอยู่รึเปล่า)

จำชื่อไม่ได้ ==’ เป็นอาหารแขกอีกจานนึงครับ อันนี้จะไม่เผ็ด กินง่าย

สลัดแขกครับ เครื่องหลักก็เป็นแตงกวา กินแล้วเย็นดี กินง่าย อร่อยครับ

แกงกะหรี่ปลากระเบน ใครมาถึงอยากให้โดนครับ ใครที่ชอบพวกแกงไม่น่าพลาด

*ข้าวแกงที่นี่ ส่วนใหญ่เขาจะตักข้าวให้เรา แล้วให้เราตักแกงเองตามใจชอบ แล้วเค้าก็จะคิดตังค์จากการพิจารณา ตักแค่น้ำของแกงก็ถูก ถ้าตักชิ้นเนื้อก็แพง ว่ากันไปครับ

เอามาเปรีัยบเทียบกันหน่อย อันนี้เป็นแกงกะหรี่เหมือนกันแต่เป็นแกงแบบจีนครับ หน้าตาไม่ค่อยต่างแต่รสชาติไปคนล่ะทาง (ของมาลายูแกงจะเข้มกว่าเยอะ)

สำหรับรอบนี้ไม่ได้เป็นการรีวิวร้านอะไร แต่เป็นการแนะนำอาหารการกินที่ปีนังมากกว่า ใครไปเที่ยวที่ปีนังก็ไปลองของกันได้ครับ